Fountain Pens and Handmade Paper » philosophy http://blog.morgaine-lefaye.net Scraps and scribbles from Antwerp, Belgium Sat, 31 Jul 2010 09:21:47 +0000 http://wordpress.org/?v=2.9.1 en hourly 1 Links for March 16th, 2007 http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2007/03/16/20.24.35 http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2007/03/16/20.24.35#comments Fri, 16 Mar 2007 18:24:35 +0000 Morgaine http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2007/03/16/20.24.35 ]]> http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2007/03/16/20.24.35/feed 0 Links for March 5th, 2007 http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2007/03/05/20.19.25 http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2007/03/05/20.19.25#comments Mon, 05 Mar 2007 18:19:25 +0000 Morgaine http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2007/03/05/20.19.25 ]]> http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2007/03/05/20.19.25/feed 0 Links for August 19th 2006 http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2006/08/19/20.18.02 http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2006/08/19/20.18.02#comments Sat, 19 Aug 2006 19:18:02 +0000 Morgaine http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2006/08/19/20.18.02 ]]> http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2006/08/19/20.18.02/feed 0 the idea of Simple Living http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2004/04/07/14.44.42 http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2004/04/07/14.44.42#comments Wed, 07 Apr 2004 12:44:42 +0000 Morgaine http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2004/04/07/14.44.42 I recently joined a community over at Orkut about the Art of Simple Living where I found links to articles about hoarding :

hoardn.   A hidden fund or supply stored for future use; a cache.

v. hoard ed, hoard ing, hoardsv. intr.    To gather or accumulate a hoard.v. tr.   1. To accumulate a hoard of.   2. To keep hidden or [...]]]> I recently joined a community over at Orkut about the Art of Simple Living where I found links to articles about hoarding :

hoard
n.
   A hidden fund or supply stored for future use; a cache.

v. hoard ed, hoard ing, hoards
v. intr.
    To gather or accumulate a hoard.
v. tr.
   1. To accumulate a hoard of.
   2. To keep hidden or private.

Although the defenition found in Wikipedia:

Compulsive hoarding is a condition, thought to be related to obsessive-compulsive disorder, that involves the collection or failure to discard large numbers of objects even when they cause significant clutter and impairment to basic living activities such as cooking, cleaning or sleeping. Hoarding rubbish may be referred to as syllogomania.

refers to a condition much worse than mine, I do tend to keep things around that other people might consider to be nothing more than rubbish, because those things might come in handy later on or, more frequently, because there are memories attached.

I’ve got hundreds of letters, concert tickets, movie tickets, and countless pieces of paper with telephone numbers or notes. I’ve got clothes I haven’t worn for years, old shoes that were repaired one too many times, horrible statues from all over the world, more candles than I could possibly burn in years, piles of books everywhere, old courses and magazines, empty bottles in strange shapes, glass for just about any occasion, kitchen utensils I never use, cans that are long overdue etc. etc.

Once in a while I try to get rid of things. But memories are brought back with most objects. Yes, that dress defenitely is at least four sizes too small, but it was a present from my mother, that day we visited Bruges together. It was a sunny day, our feet were hurting because we walked for miles and miles, we visited that interesting exhibition, then decided to grab a cup of coffee. Just around the corner there was this little boutique, and I was drooling over a dress in the window. My mom told me to go in and try it on, which I did and ooh, did it look lovely on me. It was quite expensive but she insisted on buying it for me. I remember just about each time I wore that dress afterwards, and the compliments that were made. Of course, I end up with putting the dress back, even though it’s way too small.

And yes, I can’t possibly wear those shoes anymore, but they were a birthday present from a friend whose address I lost and with whom I haven’t talked in years. I remember how he spent all day with me, looking for the perfect pair of shoes. I remember how he strongly disliked shopping and I remember the discussion we had about male and female shopping habits. I think about all the times we spent together and I decide to keep the shoes.

The apartment is stuffed with all kind of things that are rather useless and not even pretty. After reading The freedom of letting go:

What is it with our possessions, ideas, and beliefs – that causes us to hang on so tightly to them? Why do we get so buried and overwhelmed by our stuff? And best yet, how can we change the pattern so we can free ourselves to enjoy our lives?

and visiting The Simple Living Network, realising I certainly don’t want to end up like Richard and Claudia, mentioned in Halt the Hoarding or

like the Collyer brothers, “the hermit hoarders of Harlem,” who in 1947 were buried by the piles of urban junk that filled their four-story Harlem brownstone.

Source: So Much Clutter, So Little Room: Examining the Roots of Hoarding

I will give it another try over the next weeks. I’ll be this mean, lean, throw it all away machine :yes:

Further reading:

Freecycle (Changing the world one gift at a time.)
The Simplicity Resource Guide
LETSystems
Local Exchange Trading Systems
Local Currencies Directory
The Junk Man Knows / Garbage tells the stories of our lives
Dr Randy Frost on Hoarding
MemeMachineGo!: Syllogomania
Squalor Survivors – Moving out of the mess (and no, the apartment doesn’t look like that)
Understanding and Treating Hoarding
Ivy Sea Online: Knowledge-hoarding (this is another problem, but I do tend to hoard information as well, cfr. keeping courses from decades ago around)
Saving the world? (too bad the layout is a bit messed up at the bottom of the text)
Link hoarding (nope, not me)
Software hoarding
What is domain name hoarding?

]]> http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2004/04/07/14.44.42/feed 8 De ondraaglijke lichtheid van het bestaan http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2004/01/04/11.18.58 http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2004/01/04/11.18.58#comments Sun, 04 Jan 2004 09:18:58 +0000 Morgaine http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2004/01/04/11.18.58 Wil Hansen zei in de Morgen van 24 december: … de tragiek van het lot: “Een mens kan nooit weten wat hij wil, omdat hij maar één leven heeft dat hij niet aan zijn voorgaande levens kan toetsen, noch in zijn volgende levens kan herstellen”. De eerste repetitie voor een toneelstuk blijkt meteen ook de première [...]]]> Wil Hansen zei in de Morgen van 24 december:
… de tragiek van het lot: “Een mens kan nooit weten wat hij wil, omdat hij maar één leven heeft dat hij niet aan zijn voorgaande levens kan toetsen, noch in zijn volgende levens kan herstellen”. De eerste repetitie voor een toneelstuk blijkt meteen ook de première en de laatste voorstelling te zijn. En dus is Tomas veroordeeld tot wat de Oostenrijkse schrijver Thomas Bernard ooit eens heel mooi Daseinsdilettantismus heeft genoemd, levensamateurisme. De eeuwige terugkeer der dingen bestaat niet, maar we moeten tijdens ons leven doen alsof die wel bestaat. Anders wordt elke moraal, elke verantwoordelijkheid zinloos: iedere gebeurtenis, elke handeling is eenmalig en onherhaalbaar. We leggen ons dus als individu eigen regels op, waaraan we ons niet houden of niet kunnen houden. En het grotere lichaam dat de staat is, legt regels op waaraan we ons min of meer houden, of waaraan we ons proberen te ontrekken zodra we kunnen.

En nog, uit de eerste bladzijden van het boek:

Er bestaat geen mogelijkheid om na te gaan welke beslissing beter is, want er is geen vergelijking. Wij maken alles zomaar voor het eerst en onvoorbereid mee, net als een acteur die voor de vuist een stuk speelt. Maar wat kan het leven waard zijn, als de eerste repetitie voor het leven al het leven zelf is? Het leven lijkt daarom altijd op een schets. Hoewel het woord ’schets’ evenmin juist is, want een schets is altijd een ontwerp voor iets, de voorbereiding voor een schilderij, terwijl de schets van ons leven een schets is voor niets, het ontwerp zonder een schilderij. Einmal ist keinmal, herhaalt Tomas het Duitse gezegde. Wat maar één maal gebeurt, hoeft net zo goed helemaal niet te gebeuren. Als we maar één leven mogen leven, hoeven we net zo goed helemaal niet te leven.

De ondraaglijke lichtheid van het bestaan, geschreven door Milan Kundera. Het was het eerste boek van Kundera dat ik jaren geleden las. De ontdekking van een groot schrijver. Er volgden nog boeken: Afscheidswals, Het boek van de lach en de vergetelheid, Het leven is elders, Lachwekkende liefdes … zijn titels die zo bij me opkomen. Maar nu herlees ik De ondraaglijke lichtheid van het bestaan. En vraag me voor de zoveelste keer af met wie ik me het meest identificeer.

Further reading:

Milan Kundera by Jan ČulÍk (Engels)
Clarifications, Elucidations: An Interview with Milan Kundera (Engels)
Guardian: Milan Kundera (Engels)
Literary Moose Info: Milan Kundera (Engels)
Narcisse et le roman de Kundera (Frans)
Milan Kundera (Spaans)

]]> http://blog.morgaine-lefaye.net/archives/2004/01/04/11.18.58/feed 3